Drygalski Fjord

Drygalski Fjord

Het bezoek aan Zuid-Georgië zat er bijna op, de laatste bestemming op dit eiland was Drygalski Fjord. Dit fjord werd in kaart gebracht door de tweede Duitse Antarctica Expeditie en vernoemd naar de leider van de eerste Duitse Antarctica Expeditie, professor Erich von Drygalski. Drygalski Fjord is 11 km lang en ligt in het zuidoosten van Zuid-Georgië. Aan beide zijden steile hellingen en aan het eind een paar indrukwekkende gletsjers. Bij de ingang van het fjord dreven een paar forse ijsbergen.


Drygalski Fjord

Er stond een koude wind en met de versgevallen sneeuw op de hellingen zag het er ijzig koud uit.


Drygalski Fjord

Sneeuwstormvogel

 Sneeuwstormvogel

Zuid-Georgië is het meest noordelijke eiland dat tot het broedgebied van de sneeuwstormvogel hoort. We hadden de vogel al een paar keer zien vliegen, maar hier was er een die rustig op een stukje ijs zat. Ongeveer één seconde na het maken van de foto vloog de vogel weg.
Op veel ijsschotsen en ijsbergen die we hebben gezien zaten een of meer pinguïns. Hier in Drygalski Fjord waren het een paar ezelspinguïns.


Drygalski Fjord

Aan het einde van dit fjord lag een enorme gletsjer. Het was in dit gedeelte vrijwel windstil waardoor de weerspiegeling van de bergen in het water mooi zichtbaar werd tussen het ijs. Terwijl het schip stil lag voor de gletsjer stortte aan de rechterkant een stuk ijs in het water.


Drygalski Fjord 

Hieronder een paar details van de gletsjer.



Met Drygalski Fjord was er een eind gekomen aan ons bezoek aan Zuid-Georgië. In het boek Eilanden van Albert Beinema wordt dit het mooiste eiland ter wereld genoemd. Of het dat is, is een kwestie van smaak. Maar het is in elk geval een heel bijzonder en fascinerend eiland.

Drygalski Fjord

Cooper Bay (1)

Cooper Bay

De volgende ochtend gingen we al vroeg op pad in Cooper Bay in het uiterste zuidoosten van Zuid-Georgië. De blauwe luchten van de vorige dag hadden plaats gemaakt voor een wolkendek waaruit wat sneeuw viel. Er was wel nog steeds weinig wind, de geplande zodiaccruise kon dus gewoon doorgaan.



In het water zat een reuzenstormvogel die moeite leek te hebben om er weer uit te komen en er zwommen een heleboel pinguïns in het water. Op bovenstaande foto kwam een groep ezelspinguïns langs de boot.

Macaronipinguïn

Zuid-Georgië is één van de belangrijkste broedplaatsen van de macaronipinguïn. Meest opvallende bijzonderheid is de donkergele kuif op zijn hoofd. Ze zijn luidruchtig en in tegenstelling tot sommige andere pinguïns ook behoorlijk agressief. Daar hadden wij geen last van omdat we deze kolonie vanuit een zodiac hebben bekeken. Nadeel van zo'n wiebelende zodiac is dat de foto's kwalitatief wat minder zijn.



Dit was onze laatste dag op Zuid-Georgië, en daardoor was dit ook de enige grotere kolonie van deze pinguïnsoort die we zouden bezoeken. Op de foto's hierboven dobberen een aantal pinguïns in het water terwijl op de achtergrond een paar grote jagers een soortgenoot verorberen.

Zuidpoolkippen

Het is geen kip, maar wel een bijzonder geval onder de vogels uit het zuidpoolgebied. Het is een van de weinige vogels die vrijwel uitsluitend op het land leeft. De meeste vogels die hier leven brengen een groot deel van hun leven door op zee. Het zijn alleseters, en daarmee zijn het eigenlijk de vuilnisbakjes van het gebied.

Kaapse stormvogels

Zoals eerder gemeld, werd de boot gedurende de hele reis gevolgd door groepen Kaapse stormvogels. Bij Cooper Bay was een groep op het water geland. Ze landen op het water om hun voedsel te verorberen.



Bij Cooper Bay is de kust erg grillig gevormd. Hier varen we een kleine inham in. Op het strandje lagen een paar zeeberen.



Hoewel de temperatuur inmiddels een paar graden boven nul lag, waren de ijspegels in deze inham nog niet helemaal verdwenen.

Cathedral Rocks

Cathedral Rocks

Een eindje verderop kwamen we bij een smalle kloof omgeven door een paar hoge kliffen. De kloof is onderdeel van Cooper Bay Dislocation Zone, een breukzone die vanaf hier kilometers lang door Zuid-Georgië loopt. 



In de beschutte baai bij de kloof was een klein stukje dat wat minder steil was en waar plaats was voor een zeebeer, en die zat er dus ook.

Blonde zeebeer

Zeeberen zagen we overal op Zuid-Georgië. Bij de Antarctische zeebeer heeft ongeveer 1 op de 1000 een blonde vacht. Tot nu toe hadden we die niet gezien, maar hier zwom er één in het water. Een erg levendig volwassen mannetje.



Door de afwijkende kleur zou je bijna denken dat het om een andere soort gaat, maar dat is dus niet het geval.

Stern

Rond Cooper Bay zaten bijzonder veel verschillende diersoorten, vooral vogels. Bij deze stern gaat het waarschijnlijk om een Antarctische stern. Er zijn andere soorten sterns die heel veel op deze lijken, maar die komen niet of nauwelijks voor rond Zuid-Georgië. In de verte lag de Plancius op ons te wachten.

Reuzenstormvogels

Er zijn twee soorten reuzenstormvogels, de noordelijke en de zuidelijke. De verschillen zijn beperkt, de noordelijke heeft een donker puntje aan het uiteinde van zijn snavel. De zwemmende stormvogels hierboven zijn van de zuidelijke variant.

De vogel hieronder is waarschijnlijk een noordelijke reuzenstormvogel met een kinbandpinguïn onder zijn vleugel.