Drake Passage

De zeestraat tussen het Antarctisch schiereiland en Kaap Hoorn staat bekend om de zware stormen die deze nauwe doorgang tussen de Stille Oceaan en de Atlantische Oceaan vaak teisteren. Heel af en toe is er een rustige dag in dit gebied. Onze eerste dag van de oversteek was zo'n rustige dag. Er stond slechts windkracht 3, een briesje. De bemanning sprak over Drake Lake.

 Drake Passage

De kerstdagen kwamen er aan en de boot zou tijdens de kerstdagen alweer met een volgende groep mensen onderweg zijn. En dus werd de kerstversiering tevoorschijn gehaald.



De twee zeedagen werden weer gevuld met lezingen. Katja, die al een aantal wetenschappelijke expedities in de koudste delen van Antarctica op haar naam heeft staan, vertelde over het dagelijks leven tijdens zo'n verblijf op dit continent. Haar verhaal over het nog niet perfecte toiletsysteem was voldoende om dit nooit te willen. Er was ook een kennisquiz waarin veel weetjes uit de lezingen waren verwerkt.


Drake Passage, Vuurland komt in zicht

Roetkopalbatros

Veel vogels bleven urenlang rond de boot cirkelen. De roetkopalbatros deed dat niet. Af en toe zag je er een langs vliegen, maar ze bleven nooit in de buurt van de boot. Het is dus ook niet gelukt om er een op de foto te krijgen. Deze is van een kaartje dat we op Zuid-Georgië hebben gekocht.



Aan het eind van de tweede dag kwam Zuid-Amerika weer in zicht.


Vuurland

Het was hier een stuk minder koud dan we gewend waren. Je kon het dek op zonder dat je je helemaal in moest pakken.

Scheepsarts Giny


Vuurland

Deception Island (2)

Deception Island

Nadat we de rondleiding van Sebastian hadden verlaten zijn we begonnen aan de wandeling naar Neptune's Window. Het eerste stuk ging langs het strand van het kratermeer. 

Op de andere foto is de overkant van het meer te zien.


Deception Island

Neptune's Window

Het laatste stukje naar Neptune's Window was een steile klim. Op de foto lijkt het mee te vallen, maar in het echt moest je hier heel erg oppassen om niet uit te glijden.


Oude kraterpijp

Boven heb je aan de buitenkant van het eiland uitzicht op een oude kraterpijp.
In de verte kon je het Antarctisch schiereiland zien liggen. De afstand vanaf Deception Island tot het schiereiland is ruim 100 km. Onze vogelgids Lex vertelde dit en ik kon eigenlijk nauwelijks geloven dat je 100 km ver kon kijken. Maar toen ik het later nazocht bleek het inderdaad waar te zijn.


Antarctisch shiereiland

Vanaf de rand bij Neptune's Window had je een prachtig uitzicht over Whalers Bay.


Uitzicht op Whalers Bay

In de verte zat een kinbandpinguïn op het strand. Gelukkig zijn die beesten altijd bereid om naar je toe te komen.


Uitzicht op Whalers Bay

Er zaten rond dit meer minder dieren dan op de andere plaatsen die we tijdens de reis bezochten. Toch waren veel soorten van die andere landingsplekken hier wel degelijk aanwezig, zoals de kelpmeeuw en de zuidpoolkip.



Op Deception Island schijnen Kaapse stormvogels, die ook wel Kaapse duiven worden genoemd, te broeden. De hele reis is de boot gevolgd door Kaapse stormvogels. 

Antarctische aalscholver

Deze blauwogige Antarctische aalscholver liep rustig over het strand.

Weddellzeehond

In de sneeuw lag ook nog deze Weddellzeehond. Het leek wel of de diersoorten die we eerder op Antarctica waren tegengekomen hier nog even ons afscheid kwamen opluisteren.

Neptune's Bellow

Uitzicht op Whalers Bay

De doorgang van het kratermeer naar de zee is 230 meter breed. Omdat er in het midden onder de zeespiegel een rotspunt zit die slechts tweeënhalve meter onder de waterspiegel bevindt, is het vooral bij slecht weer voor schepen lastig om er in en uit te varen. Dat was in ons geval geen probleem omdat het rustig weer was.

Je zag de opening langzaam groter worden en we voeren er rustig doorheen terwijl er op het dek chocolademelk met veel drank werd uitgedeeld. 


Deception Island

Uiteindelijk voeren we door de opening en zagen aan het eind een enorme rotspilaar in zee.


Deception Island

Op de volgende foto de kraterpijp die we eerder al vanuit Neptune's Window zagen.



en een kleurrijke vulkanische rotswand met veel ijspegels.


Deception Island

Hieronder Neptune's Bellow vanaf de zeezijde.


Neptune's Bellow

Het schip is vervolgens om Deception Island heen gevaren en tussen een paar andere eilanden door. Daarna werd koers gezet richting Drake Passage voor de enigszins gevreesde overtocht naar Zuid-Amerika. Hieronder onze laatste Antarctica foto's.


Deception Island

Het kaartje hieronder geeft een overzicht van alle plaatsen die we in dit gebied hebben bezocht.

Deception Island (1)

Deception Island

Vanaf Halfmoon Island was het een paar uur varen naar onze volgende bestemming, Deception Island. Dit is een actieve vulkaan die in de jaren 70 van de vorige eeuw voor het laatst is uitgebarsten. Het bijzondere van dit eiland is dat het kratermeer rechtstreeks in verbinding staat met de zee, we konden dus met de Plancius het kratermeer binnenvaren.


Deception Island

Op de foto hierboven is Neptune's Window te zien, een opening in de kraterwand waar we die middag nog naartoe zouden wandelen.
Hieronder verraad de stoom aan de rand van het kratermeer dat we hier in een gebied met vulkanische activiteit zitten.



De volgende foto laat Neptune's Bellow zien, de opening van het kratermeer met de open zee. We waren hier tijdens de lunch doorheen gevaren voor onze landing in Whalers Bay.


Deception Island

Vanaf de boot alvast een paar eerste foto's van de omgeving van Whalers Bay.


Deception Island

Al in de negentiende eeuw zochten robbenjagers en walvisjagers de beschutting van deze baai op. In 1912 bouwden de Noren er een walvisverwerkingsfabriek. De roestige tanks waarin de walvisolie werd opgeslagen staan nog op de oever van het meer.


Deception Island

Landing op Deception Island

Het werd tijd om de zodiacs te water te laten voor de laatste landing in Antarctica.

Zeester

We kwamen aan land bij de roestige restanten van een vreemd metalen object. Het schijnt een droogdok voor de reparatie van schepen te zijn geweest. Op een van de wanden zat een zeester.



We konden hier kiezen uit een aantal wandelingen. Wij kozen ervoor om te beginnen met een rondleiding door de sympathieke Argentijnse gids Sebastian over het terrein van de verwerkingsfabriek. Die rondleiding zou ongeveer 20 minuten duren, maar Sebastian was zoals gebruikelijk nogal lang van stof. We zijn na drie kwartier afgehaakt omdat we bang waren dat we anders geen tijd meer hadden om de rest van Whalers Bay te verkennen.


Deception Island

Hieronder een aantal foto's van de tanks waarin olie van de walvissen werd opgeslgen. Op de tweede foto is op de achtergrond Neptune's Window tezien. Een aantal reisgenoten was daar inmiddels naartoe gelopen.


Deception Island

De tanks leverden dramatische plaatjes op in dit desolate Antarctische landschap. En op de achtergrond lag de Plancius op ons te wachten.
Tijdens de meest recente vulkaanuitbarsting heeft een modderstroom een kerkhof uit de tijd van de walvisvaarders volledig vernield. Het 'kerkhofje' dat er nu ligt is niet meer dan een gedenkteken voor het originele kerkhof.



De ruïnes van menselijke activiteit op het eiland worden langzaam overgenomen door de natuur. Hier nestelen een paar koppeltjes kelpmeeuwen op een ingezakt dak.



Hieronder de restanten van de ketels waarin de blubber van de walvissen werd gekookt.



Tot slot nog een paar foto's die zijn gemaakt tijdens de wandeling met Sebastian.


Deception Island

In de verte waren de reisgenoten te zien die voor de wandeling boven langs de kraterwand hadden gekozen.



De ezelspinguïn liet ons ook hier niet in de steek. Met uitzondering van de Falklandeilanden hebben we overal ezelspinguïns gezien.